Majętność ziemska książąt badeńskich, posiadłość Friedricha von Badena
Majętność ziemska zbudowana na wyspie Reichenau na Jeziorze Bodeńskim, była własnością Opactwa Benedyktynów.
Opactwo założone w 724 przez Pirmina (690–753), przeżywało swój rozkwit w IX–XI w. Obok klasztorów w St. Gallen i Fuldzie, najważniejszy ośrodek kultury, nauki i sztuki okresu karolińskiego i ottońskiego, słynący w X–XI w. z tworzonych tam rękopisów zdobionych wysokiej jakości miniaturami.
W miarę upływu czasu klasztor zaczął podupadać. W 1541 został włączony do diecezji w Konstancji, a tamtejsi biskupi objęli funkcje opatów. W opactwie pozostało zaledwie 12 zakonników łącznie z przeorem oraz kilku nowicjuszy. W 1757 zakonników usunięto siłą i przeniesiono do innych domów zakonnych. Przedstawiciele okolicznych klasztorów celebrowali msze w Reichenau aż do sekularyzacji opactwa w 1802. Kiedy majątek i klasztor itd., został przejęty przez świecką administrację, to trafił w ręce Margrabiego Badenii, a od 1806 roku Wielkiego Księcia Badenii Karola Fryderyka Badeńskiego.
Na majątek składa się Pałac, folwark obejmujący 300 ha ziemi ornej, las obejmujący 10 ha, oraz kościół.
