Sztab Marynarki Wojennej

[August von Hohenzollern]

Możemy wymieniać sprzęt, modernizować, ale pozbyć siexwszydtkiego i sami zostać goli

[Friedrich von Baden]

Jeśli Rusowia jest zainteresowana to w imieniu mojej grupy stoczniowej popieram ten pomysł

Myślę, że będą zainteresowani, jednak jeszcze popytam.

[August von Hohenzollern]

Szanowni Panowie
Ale za nim się zaczniemy pozbywać okrętów, to musimy zastanowić się nad koncepcją floty

[Karl von Württemberg]

Sprzedaż to fajny pomysl, ale najpierw dobrze byloby nieco zmodernizowac okręty do naszych czasow.

[August von Hohenzollern]

Przypominam, że okręty z I ws służyły i długo później

[Karl von Wettin]

W niemieckiej służyły do trzydziestych lat. A jak to było w marynarkach mocarstw zwycięskich?

[August von Hohenzollern]

Pancerniki które brały udział w walkach w 1939 r.

[Albert Fryderyk de Espada]

No nic nie poradzę jak widzę taki temat który tak bardzo lubię to aż nie mogę przejść obojętnie.
A nuż się okaże że czas spędzony na czytaniu wszelakich publikacji marynistycznych komuś na coś się przyda.

W niemieckiej służyły do trzydziestych lat. A jak to było w marynarkach mocarstw zwycięskich?

Na ten przykład Brytyjczycy i Amerykanek utrzymali wiele ze swoich pierwszowojennych okrętów o rozmiarze liniowca w "służbie" aż do lat 30 i 40.
Wiele z uszkodzonych okrętów z Perl Harbour zwodowano zaraz po zakończeniu lub jeszcze w trakcie I wojny. Podobnie Brytyjskie pancerniki Warspite czy Barham zwodowane na początku I wojny służyły jeszcze w trakcie II wojny. Chociaż warto zaznaczyć iż już w latach 30 i 40 te okręty były dość przestarzałe i do czynnej służby przypisano je raczej z konieczności zapełniania marynarek niżeli ich wartości bojowej. Okręty klasy Queen Elizabeth do których zaliczały się wymienione Warspite i Barham miały być już złomowane i tylko kolejna wojna przedłużyła ich żywota.
Niemcy mieli w zasadzie jeszcze gorszą sytuację, pozostawione z przestarzałymi pozostałościami kaiserliche marine okręty były nierzadko przestarzałe już w momencie I wojny. Mowa tu między innymi o predrednotach Schleswig-Holstein i Schlesien.
Gdyby Cesarska Marynarka Wojenna zdecydowała się na wymianę w zasadzie wszystkich okrętów to niszczyciele, krążowniki ciężki i lekkie nie powinny być problemem gdyż Reichsmarine i Kriegsmarine zwodowały w okresie 20-lecia międzywojennego sporą ich liczbę więc można się nimi zainspirować. Gorzej ma się to oczywiście z liniowcami gdyż tych powstało w zasadzie tylko 4 ale bez wątpienia warte uwagi. W poszukiwaniu dalszych inspiracji mogę polecić zapoznanie się z projektami Kriegsmarine w ramach planu Z takimi jak pancerniki tylu H czy krążowniki liniowe typu O.

[Karl von Wettin]

Plan Z to już lata trzydzieste. Ja myślałem o skompletowaniu floty z jednostek z lat dwudziestych. Ale możemy i przyjąć nawet cały skład według tego planu

[Albert Fryderyk de Espada]

Plan Z to w zasadzie czysto hipotetyczne fantazje które nie wyszły poza stół kreślarski z nielicznymi tylko przypadkami.
Niestety to jak wyglądałoby Kaiserliche Marine gdyby Cesarstwo wygrało I wojen jest równie hipotetyczne chociaż można się co nieco domyślać. Najprostszym xródłem inspiracji byłaby oczywiście Kriegsmarine tylko w znacznie bardziej dopieszczonej wersji Mówimy tu pewnie nie o 4 okrętach liniowych a kilkunastu lub kilkudziesięciu.
Mogę też przypomnieć że lata 20 były okresem kiedy na poważnie zaczęto rozważać koncepcję lotnictwa morskiego a co za tym idzie lotniskowców z których jedne z pierwszych HMS Argus został przebudowany i był w pełni operacyjną (wciąż eksperymentalną) jednostką jeszcze przed końcem I wojny.