Stocznia Königsberg

[Karl von Württemberg]

Stocznia w Królewcu

[Karl von Württemberg]

W stoczni rozpoczęto pracę nad statkami dla Cesarstwa. Stoczniowcy przygotowali doki, odpompowano wodę, przygotowano żurawie, stal, deski. Architekci morscy tłumaczyli robotnikom jak elementy stalowe łączyć, żeby największą trwałość statku była.

[Karl von Württemberg]

Mgła snuła się nisko nad wodami portu królewieckiego, gdy pierwsze stalowe płyty spawano i nitowano na pochylni. Stocznia znów zaczęła żyć. Dźwigi skrzypiały, a młoty pneumatyczne wybijały swój metaliczny rytm, który niósł się aż nad Pregolę.

[Karl von Württemberg]

Poranek w stoczni pachniał żelazem i dymem. Wzdłuż pochylni stały już ustawione stalowe sekcje przyszłego kadłuba statku. Do niedawna takie elementy łączono głównie za pomocą setek nitów, jednak teraz coraz częściej używano nowej, budzącej respekt metody spawania łukowego

Spawacz ubrany w ciężki, skórzany fartuch i przyciemnianą maskę ustawiał elektrody. Maszyna spawalnicza, głośna i nieporęczna, syczała i brzęczała, gdy uruchamiano łuk elektryczny. Jasny błysk rozcinał półmrok hali, a wokół unosiły się iskry, które niczym deszcz opadały na posadzkę.

Blachy poszycia kadłuba, starannie dopasowane i oczyszczone z rdzy, zlepiały się ze sobą pod wpływem gorąca. Każdy centymetr spoiny wymagał precyzji i wprawy – nowa technologia nie wybaczała błędów. Starsi majstrowie przyglądali się nieufnie: przez dziesięciolecia budowali statki na nitach, a teraz młodzi robotnicy mieli tworzyć okręty „bez gwoździ”.

Po kilku godzinach pracy powstawały pierwsze spoiny, które wyglądały jak srebrne ściegi na ciemnym metalu. Inspektor przechadzał się między stanowiskami, stukając młotkiem w świeżo zespawane fragmenty, by sprawdzić ich solidność. W tle dźwięk nitownic wciąż mieszał się z trzaskiem łuku elektrycznego – symbolem dwóch epok, które spotkały się w stoczni.

[Friedrich von Baden]

Które okręty będzie robić ta stocznia? Jaki typ okrętów?

[Karl von Württemberg]

Obecnie zaczęto od lekkich.

[Karl von Württemberg]

Dzisiaj zabrakło części stali, więc prace stanęły. Dostawy utknęły w Saksonii.

[Karl von Württemberg]

Zgrzyt metalu, huk maszyn, iskry - to nowa codziennosc stoczni, zamiast drobnych remontow budowane sa okrety, powoli, bo powoli, ale porzadnie, z jakoscia i precyzja typowa dla wyrobow Cesarstwa.

[Karl von Württemberg]

Kolejny dzień pracy robotników, widać już były duże postępy i dało się odróżnić czesc elementów, żeby było szybciej, inżynierowie postanowili niektóre części wykonać w wurtembergii, a następnie złożyć już do gotowego okrętu w stoczni.

[Karl von Württemberg]

Kolejny dzień, kolejne elementy są gotowe.
Życie w stoczni bez zmian.