Celebra z okazji pielgrzymki Patriarchy Alberta
: 29 lip 2026, 15:46
Cesarstwo Niemieckie, Berlin
XXIX VII MMXXVI
Poranne słońce rozświetliło majestatyczną kopułę Sankt-Hedwigs-Kathedrale, zwiastując historyczne wydarzenie w sercu stolicy Cesarstwa Niemieckiego. Patriarcha Albert, kontynuując swoją wielką pielgrzymkę apostolską na kontynent Vaarlandzki, przybył do Berlina po owocnej wizycie w Imperium Rusowskim. Po wczorajszym, pełnym wzajemnego szacunku spotkaniu z Jego Cesarską Mością Augustem von Hohenzollernem, dzisiejszy dzień został w całości poświęcony modlitwie w intencji monarchy, państwa oraz wszystkich jego obywateli.
Wnętrze berlińskiej katedry tonęło w blasku świec i zapachu drogocennego kadzidła. Z zakrystii wyruszyła wspaniała procesja, w której dumnie kroczyli miejscowi duchowni. Szczególną uwagę przykuwał Arcybiskup Benedykt Orański, Prymas Rzeczypospolitej Obojga Narodów, który jako Prałat Terytorialny Berlina pełnił zaszczytną rolę gospodarza tej liturgii, stając u boku swojego brata. Za nim, pod wspaniałym złotym baldachimem, kroczył Ojciec Święty Albert. Patriarcha odziany był w drogocenną kapę przetykaną złotą i srebrną nicią, a na Jego głowie spoczywała wspaniała tiara, symbolizująca najwyższą władzę pasterską. Błogosławiąc prawicą zgromadzonych w świątyni wiernych i dostojników państwowych, Biskup Rotrii zbliżył się do ołtarza, gdzie po zdjęciu tiary i nałożeniu pontyfikalnej mitry rozpoczęła się solenna Eucharystia.
Po odśpiewaniu radosnego Gloria i wysłuchaniu Słowa Bożego, Namiestnik Chrystusa zasiadł na przygotowanym tronie. Z łagodnym uśmiechem, lecz i z pełną dostojeństwa powagą, skierował do zebranych homilię:
Drodzy Bracia w Biskupstwie,
Szanowni Dostojnicy Cesarstwa Niemieckiego,
Umiłowani Wierni!
Z ogromną radością i wdzięcznością w sercu stajemy dziś pod wspaniałym sklepieniem Katedry Świętej Jadwigi w Berlinie. Nasza pielgrzymka na kontynent Vaarlandzki, która wiodła nas uprzednio przez ziemie Imperium Rusowskiego, znajduje tu swój kolejny, niezwykle piękny przystanek. Wczorajsze spotkanie z Jego Cesarską Mością Augustem von Hohenzollernem utwierdziło nas w przekonaniu, że więzi łączące Państwo Kościelne Rotria z Cesarstwem Niemieckim opierają się na trwałych fundamentach wzajemnego szacunku, pokoju i poszanowania tradycji. Jako, że można rzec, iż pochodzimy z tej ziemi, to sporo Was tutaj znamy, sporo dostrzegamy. Zapewnić pragniemy Cesarza oraz pozostałych władców Krajów Rzeszy, że jesli tylko dostrzeżemy wzrost wiary rotryjskiej w Cesarstwie Niemieckim, to gwarantujemy, że obecna prałatura zostanie wyniesiona do rangi diecezji a może nawet archidiecezji. Dlatego też zachęcamy do wpisania się do spisu wiernych gdy tylko Wasz Prałat Benedykt takowy stworzy.
Dzisiejszą Najświętszą Ofiarę sprawujemy w intencji pomyślności samego Cesarza Augusta, całego Cesarstwa Niemieckiego oraz jego wiernych obywateli. Modlimy się, aby Najwyższy Bóg obdarzał to wspaniałe państwo stabilnością, a jego władców mądrością i roztropnością w kierowaniu jego losami.
Nasze serce przepełnia szczególna radość, gdyż u ołtarza staje z nami nasz brat, Arcybiskup Benedykt Orański. Jako Prymas Rzeczypospolitej Obojga Narodów, ale przede wszystkim jako tutejszy Prałat Terytorialny Berlina, otacza on to miejsce swoją duszpasterską troską, stanowiąc żywy most łączący Rotrię, Rzeczpospolitą i Cesarstwo. Jego obecność u naszego boku w tej doniosłej chwili jest dla nas powodem do wielkiej, osobistej i braterskiej dumy.
Niech zjednoczona modlitwa, która wznosi się dziś z tego ołtarza, przyniesie obfite błogosławieństwo na całą niemiecką ziemię. Niech pokój i sprawiedliwość, płynące z Chrystusowego Krzyża, zawsze goszczą w Waszych granicach. Jeszcze raz wszystkiego co najlepsze, dużo aktywności, wielu wydarzeń, mało realiozy, długiego działania i wszystkiego czego byście sobie życzyli.
Po zakończeniu pasterskiego słowa, liturgia potoczyła się z najwyższym dostojeństwem. Gęsty dym kadzidła unosił się ku górze, a w chwili Przeistoczenia w całej katedrze zapanowała głęboka, pełna nabożeństwa cisza. Zgromadzeni z wiarą przyjęli błogosławieństwo płynące ze sprawowanej tajemnicy. Na zakończenie celebry, przy donośnych akordach organów i śpiewie dziękczynnego Te Deum, Patriarcha Albert, przy asyście Arcybiskupa Benedykta, udzielił zebranym w świątyni i całemu Cesarstwu apostolskiego błogosławieństwa, kładąc piękną pieczęć na tym historycznym dniu swojej vaarlandzkiej pielgrzymki.