Cesarstwo Niemieckie

Po wielu perypetiach udało się W.Mistrzowi dotrzeć do Zamku Zakonu w Miśni

Po przybyciu do Cesarstwa Wielki Mistrz zorientował się, że w Baliwacie niemieckim nic się nie dzieje.
Zdymisjonował Komandora Zamku w Miśni i rozpoczął robienie porządków.
Pierwszą rzeczą którą postanowił to było przywrócenie decyzja o codziennym czytaniu Ewangelii

Z Królestwa Saksonii Templariusze zaprosili 200 dzieci z biednych rodzin na koszt Zakonu.
Z każdej parafii mają być wytypowane dzieci, które na dwa tygodnie będą pod opieką zakony.
Impreza zaczyna się 1 sierpnia

Wszystkim przywożącym dzieci pokazywane są sale w których dziatki będą spać



Część osób nie ma zaufania do tego pomysłu

Hugo de Payns pisze: ↑28 lip 2025, 20:09 Wszystkim przywożącym dzieci pokazywane są sale w których dziatki będą spać



Część osób nie ma zaufania do tego pomysłu

Średniowieczne klimaty. Całkiem ciekawy sposób na spędzenie wakacji. Ja tam bym był zadowolony z kilkudniowego pobytu w takim zamku

W dniu dzisiejszym doszły lub dojechały dzieci na kolonie. Odprowadzających było wiej niż dzieci. Wszyscy byli ciekawi zamku.
Zakonnicy co pół godziny oprowadzali zainteresowanych po komnatach i ogrodach zamkowych.
Dzieci zostały zakwaterowane, umyte i nakarmione i poszły się bawić
Okazało się, że niektóre mają zniszczone ubrania, nikt o tym wcześniej nie pomyślał.

Po przespanej nocy przez dzieci rozpoczęła się kolonie
Rano ogłoszono codzienny plan zajęć dla dzieci

07.30 - pobudka
07.30 - 08.30 - mycie i sprzątanie
08.30 - 09.30 - śniadanie
09.30 - 13.30 - zajęcia
13.30 - 14.30 - obiad
14-30 - 15.30 - odpoczynek i czas wolny
15.30 - 18.30 - zajęcia
18.30 - 19.30 - kolacja
19.30 - 20.30 - ogniska
20.30 - 21.00 - toaleta wieczorna
21.00 - cisza nocna

Dzieci są pozbawione trosk i przez cały czas bawią się. Czasami ciężko je zagonić do jedzenia i spania

Nastąpiła zmiana turnusu. Dzieci nie chciały wracać do domu, a i co poniektórym mieszkańcom zamku łza się zakręciła.

Więc jak nowe dzieci przyjechały zostały przyjęte z radością

Wczoraj rodzice zabrały dzieci do domu. Były czułe pożegnania, nawet niektórzy zakonnicy mieli łzy w oczach.
Wszyscy obiecywali sobie, że spotkają się za rok.