Cesarstwo Niemieckie

Ustawa o Majątku Korony
z dnia 3 marca 1876 roku
Art.1
Majątek Korony, to jest: wszelkie majątki ziemskie, przedsiębiorstwa, ruchomości i nieruchomości przynależne Godności Królewskiej, jest własnością Królestwa

Art.2
Wszelkie dochody uzyskane z majątków o których mowa w art.1 trafiają do Skarbu Królestwa

Art.3
1.Z dochodów z Majątku Korony wypłacane mają być fundusze przeznaczone na utrzymanie Dworu Królewskiego, na wykonywanie obowiązków publicznych przez Króla i członków Rodziny Królewskiej oraz suma przeznaczona do dyspozycji Króla
2. Wysokość funduszy o których mowa w art.3 ust.1określa Landtag za pomocą uchwały, a gdy ten nie może się zebrać robi to król lub wyznaczony przez niego urzędnik zgodnie z zasadami Konstytucji Królestwa.

Art.4
1. Odrębnym od Majątku Korony jest majątek prywatny króla.
2. Przez majątek prywatny króla rozumie się wszystkie nieruchomości i ruchomości co do których można przedstawić dowody ze źródeł pozamikronacyjnych iż przed rokiem 1871 stanowiły prywatną własność dynastii panującej.
3.Jeśliby taki majątek znajdował się w posiadaniu Skarbu Królestwa król ma prawo zażądać jego zwrotu.
3.O uznaniu roszczeń władcy decyduje Sąd Królestwa

Art.5
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Karl August, v G.G. Koenig von Sachsen