Cesarstwo Niemieckie

Coraz większe napięcie na granicy. Nasi żołnierze chcą odpowiadać ogniem na zaczepki Walonow.

Jak postępy mobilizacyjne ?

Wojsko Badenii mobilizuje się. Będzie gotowe w razie czego aby stać i bronić terenów macierzy.
Jednak jeśli chodzi o walkę, to proponuję przystąpić do niej jak najszybciej. Lepiej aby naszą walkę zakończyć przed świętami coby żołnierze zdążyli powrócić do domów na okres Bożego Narodzenia.

Friedrich von Baden pisze: ↑10 gru 2022, 13:14 Lepiej aby naszą walkę zakończyć przed świętami coby żołnierze zdążyli powrócić do domów na okres Bożego Narodzenia.

Coś mi to przypomina. Niemniej jednak popieram.
Na marginesie: mobilizuje Wasza Wielkoksiążęcą Mość wszystkie kategorie żołnierzy czyli Landwehrę i Landsturm też?

Karl August von Wettin pisze: ↑10 gru 2022, 13:29

Friedrich von Baden pisze: ↑10 gru 2022, 13:14 Lepiej aby naszą walkę zakończyć przed świętami coby żołnierze zdążyli powrócić do domów na okres Bożego Narodzenia.

Coś mi to przypomina. Niemniej jednak popieram.
Na marginesie: mobilizuje Wasza Wielkoksiążęcą Mość wszystkie kategorie żołnierzy czyli Landwehrę i Landsturm też?

Tak, mobilizujemy wszystkich, jednak nie sądzę, aby była potrzeba by walczyli. Rozbijemy Walonów, jednostki przygraniczne powrócą do garnizonów i koszar, dowódcy do domów i udamy się na urlopy i święta.

Czas biegnie. Wróg na pewno się zorientował, przynajmniej w części, w naszych planach i może podjąć odpowiednie przygotowania.

Panowie jutro ruszamy. Korpusy poruszają się dywizjami nieparzysta brygada atakuje parzysta w odwodzie. Zalecam współpracę między dywizjami.
Kawaleria prowadzi rozpoznanie i zapełnia luki między korpusami.

Pierwsze ruchy wykonał VII Korpus, na który skupiły się wszystkie oddziały Salonów. Następnie ruszyły korpusy skrzydłowe.
Proszę o szczegółowe opisy dowódców korpusu

Dziesiątemu korpusowi przypadł najmniejszy odcinek na północy frontu. Od początku dyslokacji na granicy kawaleria prowadziła intensywne rozpoznanie. Do działań mających na celu oszacowanie sytuacji na terenach walońskich włączył się także wywiad. Oddział drygi sztabu korpusu od dawna utrzymywał tam swoich rezydentów. Dzięki temu w ciągu kilku tygodni od ogłoszenia gotowości na biurkach dowódcy, szefa sztabu, oraz szefa oddziału operacyjnego wylądował obszerny raport z którego wynikało że Walonowie nie są zjednoczeni i wiele grup kierowanych przez lokalnych watażków jest ze sobą w co najmniej ukrycie wrogich stosunkach. Marszałek nakazał spróbować nawiązać kontakt. Obiecano kilku hersztom pomoc w zdobyciu dominacji nad pewnym regionem ziem niczyich ale jedynie jeden przystał na współpracę.
Na meldunki o tym że VII Korpus już ruszył dowódca nakazał pokryć ogniem artylerii wykryte wcześniej pozycje wroga. Zarówno artyleria dywizyjna jak i korpuśna biły przez kilka godzin co spowodowało opuszczenie przez Walonów swoich stanowisk. Król i jego oficerowie sądzili że wróg wycofał się w głąb własnego terytorium. Po zakończeniu nawały artyleryjskiej pierwsza do akcji przystąpiła konnica, a za nią posuwała się piechota. Pierwszego dnia nie doszło do większych starć, a już raczej nie były to potyczki ze zbrojnymi członkami band walońskich. W kolejne dni było już tylko gorzej. Tempo marszu było mocno nie zadowalające ponieważ teren gęsto poprzecinany był strumykami i kanałami. Wielokrotnie zdarzało się też że wysyłane patrole wracały w niepełnym składzie osobowym albo nawet nie wracały. Podobnie znikały konwoje z zaopatrzeniem. Król musiał zaangażować rezerwy aby nie osłabiać siły uderzenia. Do ochrony tyłów oddelegowano 1 pułk ułanów i oba pułki, to jest 1 i 3, huzarów.

Czy nie lepiej utworzyć w dziale armii lądowej wątku dotyczącego bezpośrednio działaniom frontowym ?

Przybyli dyplomaci z państw trzecich prosząc o wstrzymanie marszu naszych wojsk.
Obiecują, że powstrzymują Walonow