Cesarstwo Niemieckie

August von Hohenzollern pisze: Na początku Cesarzowi słabo szły łowy, upolował parę królików.

Zaczął posuwać się w głąb boru

Po upłynięciu czasu przeznaczonego na polowanie wszyscy zebrani zgromadzili się wraz ze swoimi zdobyczami. Wśród zdobyczy było 45 królików, 7 dzików i 2 jelenie.

Udane polowanie - powiedziała królowa

Goście wrócili na zamek, wraz z Cesarzem i Królową uczestniczyli w małej uczcie. Późnym popołudniem zakończono uroczystości.

August von Hohenzollern pisze:

August von Hohenzollern pisze: Podczas pożegnania Cesarz August serdecznie zaprosił Królową Sophie do Berlina.

Obiecał, że postara się, żeby Królowa dobrze bawiła się w stolicy Cesarstwa.

Następnie wsiadł do bryczki I w asyście szwadronu czarnych huzarów gwardii pojechał do Berlina.

Niedługo po opuszczeniu przez JCM Zamku Urach Jej Królewska Mość również wyjechała z zamku w drogę powrotną do Stuttgartu.

Polowanie na cześć Królewskiej Pary Wirtembergii

Na przybyłych gości czekały już przygotowane konie. W polowaniu udział miał wziąć Cesarz, Król Saksonii, Wielki Książę Badenii i Książę Aleksander. Oprócz wyżej wymienionych w polowaniu brali udział też inni książęta. Do dyspozycji biorących udział w polowaniu był przewodnik. Wkrótce mężczyźni wskakiwali na osiodłane konie.

Uczestnicy oczekiwali na wystrzał z broni sygnalizujący rozpoczęcie. Wkrótce gdy padł strzał konie poderwały się z miejsca i wszyscy zginęli pośród drzew.

Królowa wraz z Wielką Księżną Karoliną i narzeczoną Króla Saksonii obserwowały wszystko oczekując zakończenia w pawilonie ogrodowym.

Podczas oczekiwań rozmawiały o sytuacji w Cesarstwie. Potem (jak to kobiety) zaczęły plotkować. Wszystkie trzy były ciekawe czy i kiedy przyjdzie im poznać przyszłą cesarzową. W trakcie raczyły się herbatą przywiezioną z Tanganiki specjalnie dla Królowej oraz przeróżnymi słodyczami.

Królowo, mam nadzieję, że przy następnej okazji spotkamy się już jako matki. - mówiła Wielka Księżna.
Oby Bóg pozwolił. - Powiedziała Królowa.
Hrabianko, a kiedy Ciebie dane nam będzie na ślubnym kobiercu zobaczyć? - Zapytała Królowa
Miejmy nadzieję, że jeszcze tego roku - Odpowiedziała hrabianka Ida.
Daj Bóg! - Powiedziała Królowa i Wielka Księżna jednogłośnie
Droga Pani, gdzie zamierzasz spędzić wraz z mężem miesiąc miodowy? - Zapytała Hrabianka
Myślę, że spędzimy trochę czasu w Ludwigsburgu, później do Petersburga się wybieramy, do mego kuzyna Aleksandra Aleksandrowicza! - Odpowiedziała podekscytowana Królowa.
Słyszałam, że Petersburg jest piękny o tej porze roku. - Powiedziała Wielka Księżna Karolina.

Godziny mijały na rozmowie. Kobiety nie zauważyły nawet, gdy ich małżonkowie powracali z lasu ze zdobyczami.

Friedrich von Baden pisze:

Kiedy tylko padł strzał z broni sygnalizujący rozpoczęcie polowania, Jego Wielkoksiążęca Mość Fryderyk Badeński ruszył na swym koniu wraz z Mistrzem łowczym Badenii między drzewa. Jechali tak pewien czas, aż wreszcie zatrzymali się na mini polance pośród lasu. Łowczy sięgnął po róg i zadął w niego, aby wypłoszyć zwierzynę. Ruszyli dalej... Za jakiś czas wyjechali z lasu na drugi jego koniec i ujrzeli na polanie dwie sarny. Sięgnęli po swoje muszkiety i wypalili. Oddali dwa piękne i celne strzały. Książę zszedł z wierzchowca aby obejrzeć łup, zaś łowczy zwołał asystentów. Ci zabrali sarny na wozy i ruszyli do miejsca zbiórki. Wielki Książę zaś ruszył dalej leśnym szlakiem. Po ujechaniu jakiegoś kawałka drogi, zauważył pośród drzew sylwetkę pięknego dorosłego jelenia mającego przepiękne poroże. Władca sięgnął po swoją broń, wycelował i wypalił. Majestatyczne zwierzę padło. Monarcha był bardzo zadowolony z takiego przebiegu polowania i wrócił bardzo uradowany. Na miejscu zbiórki czekali już inni młodzi arystokraci, oczekujący na innych władców. Książę zsiadł ze swego konia i napił się łyka chłodnej wody, po czym usiadł na krześle aby również poczekać na innych.

Słysząc rżenie koni Królowa wraz z Wielką Księżną i Hrabianką Idą ruszyły w stronę miejsca, z którego rozpoczęło się polowanie. Na miejscu zobaczyły kilku arystokratów, którzy przybyli z polowania. Idąc ujrzały Wielkiego Księcia Friedricha, który triumfalnie wjechał na koniu.

Upolowana przez Wielkiego Księcia zwierzyna wywarła olbrzymie wrażenie na kobietach wrażenie. Niedługo później z lasu wyjechał Książę Aleksander. Udało mu się upolować dwa duże dziki.

Wieczorem szykuję wspaniała uczta. - Powiedziała Królowa.
To prawda moja droga! - Odpowiedział Książę Aleksander.
Miejmy nadzieję, że Cesarz i Król wyjadą pojawią się niedługo. - Dodała Jeszcze Królowa.

Rankiem, po zjedzonym śniadaniu goście zaczęli powracać do swoich państw.

August von Hohenzollern pisze: Jednym z ostatnich l, który wyjeżdżał był Cesarz. Serdecznie pożegnał się Nowozencami, życzył udanego miodowego miesiąca i zaprosił po powrocie do Berlina

Cesarstwo Niemieckie

Zamek Urach

Re: Zamek Urach

Re: Zamek Urach

Re: Zamek Urach

Re: Zamek Urach

Re: Zamek Urach

Re: Zamek Urach

Re: Zamek Urach

Re: Zamek Urach

Re: Zamek Urach

Re: Zamek Urach